Niezłe to bywa czasem, co przymusi.
Mruczało wino, iż go czopek dusi,

        I żwawe wielce,
        Wrzało w butelce.

I poty wrzało, aż go się pozbyło.

    Ale cóż się wydarzyło?
    Przez połowę wyleciało,
    Co zostało, wywietrzało;
    Aż na koniec własnym czynem
    Poszło w ocet, bywszy winem.