Wiedli wojnę i srogą

    But z nogą.

Ten ją winował,
Że się na niej psował;
Tamta, iż ją uciskał.
Wdał się w to szewc, co zyskał,
A w pokorze i trwodze

    Kłaniający się nodze.

Gromiąc buta rzekł, groźno wstrząsając narzędzie:
"Szanuj nogę, choć cię drze — but bez niej nie będzie".